Şahika Küçük Meyhane

Kimi mekanlar vardır, bulunduğu yere, caddeye, sokağa, köşeye değer katar; çevresine hükmeder, insanları kendine çeker ve neredeyse orada bulunmak, havasını solumak, onun çevresine dahil ve ait olmak, orada yiyip içmekten, karın doyurmaktan daha önemli hale gelir zaman içinde. Gerçi Elif Hanım'ın usta elleri, tadına doyulmaz meze ve yemekleri, hatta en alışıldık menülere özgün yaratıcılığı ile kattığı yeni lezzetler buna pek izin vermez Küçük Meyhane'de. O bir şefin ötesinde, çevresini, eşini dostunu arkadaşlarını yedirip içirip doyurmakla ve misafirlerini her şartta mutlaka hoş tutmakla sorumlu bir annedir adeta mutfakta. Niyaz Hanım'ın doğuştan zerafeti, kibar ve seçkin duruşu, sonsuz anlayış ve hoşgörüsü de buna eklenince, Küçük Meyhane'nin konukları zor bulunur bir misafirperverliğe ve ikrama maruz kalır. Yemekler bitmek bilmez, masalar kalkmak bilmez, insanlar evlerine gitmek bilmez… belki evlerinde bile bulamadıkları huzur ve rahatı tattıkları içindir Küçük Meyhane'de. Meyhaneler sıradan lokantalar, restoranlar gibi değildir. Meyhanelerde kadim kentlere ait kadim kültürler, yaşanmışlıklar, görmüş geçirmişlikler insani ilişkilerin imbiğinden geçer. Örf, adet, görgü, bilgi ve alkolün imtihanından geçmiş dostlukların ve aşkların yaşandığı; hatta bunların şarkıya türküye, bazen kahkahaya bazen hüzne dönüştüğü, insanların ağlarken gülüp, gülerken ağlayabildiği yerlerdir meyhaneler. Yani zor iştir meyhanecilik. Fikri zordur, yapması zordur, mutfağı zordur, ikramı zordur, müşterisi zordur, hesabı kitabı zordur. Küçük Meyhane'nin Elif ve Niyaz Hanımları'na bütün bu zorlukları çok kolay işlermiş gibi yaptıkları için ve bizlere çok iyi baktıkları için teşekkür ederiz. Can Eren Küçük Meyhane Müdavimi